logo     
    

Diecezja

 Beatyfikacja Jana Pawła II
 Kalendarium Diecezji
 Jan Paweł II w Diecezji
 Prymas w Zamościu

Zglos_swoje_rekolekcje


Wydarzenia w Diecezji
 22.10.2014
Sesja Szkoy Animatora

 22.10.2014
Kurs Alfha- Odnowa w Duchu w.- Zamo

 23.10.2014
Sympozjum Prawda fundamentem wychowania – Zesp szk katolickich w Zamociu

 24.10.2014
Kurs Ceremoniarza w Mirczu

 24.10.2014
Rekolekcje ewangelizacyjne – Hrubieszw



Media Katolickie







Polecamy


Partnerzy

Dane Adresowe
ul. Hetmana Jana Zamoyskiego 1
22-400 Zamo
Tel./fax: 84 627 95 21

e-mail: kuria@zamosc.opoka.org.pl

REGON: 040024185 
NIP: 922-10-69-265     

>> Konta Bankowe

Statystyka
Ostatnia aktualizacja strony:
16.10.2014 11:20

statystyka
    
Wouczyn 
parafia p.w.
 Nawiedzenia NMP



 Wouczyn 86, 22-640 Rachanie
   Tel.  84 663 3203
 
 

Odpust: 2 lipca
Liczba mieszkacw: 3800


Proboszcz: Ks. Bogdan Jaworowski

Wikariusze: 
  • Ks. Wojciech Ste
  •       

    Emeryt: 
  • Ks. Pietrzak Zbigniew

  • Do parafi nale miejscowosci: Czartowczyk, Kozia Wola, Kraczew, Michalw, Siemierz, Siemienice, Sosnowa Dbowa, Wouczyn Cukrownia, wiartwek

    Kocioy filialne: Siemierz, Siemnice

    Historia Parafii: 

    Dokadna data zaoenia Wouczyna nie jest znana. Wie istniaa ju zapewne pod koniec XIV w. Pierwsza wzmianka rdowa pojawia si ju w r. 1409 w dokumencie fundacyjnym kocioa parafialnego w Grdku z 25 II 1409 r. wystpuje tam ?Petrus de Wozuczyn rector ecclesiae?. W r. 1439 wystpuje ?nobilis Johannes de Woszuczino?. W XV w., jako waciciel dbr, kilkakrotnie wystpuje Jakub Wouczyski. Najpierw w r. 1482 ze sw maonk Dorot, nastpnie w latach: 1483,1487, 1492, 1494. Wie bya w posiadaniu Wouczyskich do pocztku wieku XVIII, nastpnie rodziny Mierw od ktrych, 19 II 1800 r., przesza na wasno Jana Kraczewskiego. Po jego mierci wie staa si, ok. r. 1830, wasnoci rodziny Wydgw, ktrzy w Wouczynie byli prawie do II wojny wiatowej.

    Pierwotnie w Wouczynie istnia drewniany dwr wzniesiony przez Jana Wouczyskiego herbu Godziemba lub jego przodkw. Na przeomie wiekw: XVI i XVII zosta rozbudowany, przez posa beskiego Jakuba Wouczyskiego, do rozmiarw maego zameczku, ktry by w stanie oprze si najazdom tatarskim w latach: 1621, 1623, 1626, 1629. Na pocztku w. XVIII, po przejciu w posiadanie rodziny Mierw, dawna rezydencja Wouczyskich stracia czciowo swj charakter obronny. Wilhelm Mier, szambelan krla Augusta III, przeksztaci dom na okaza, barokow rezydencj paacow z regularnym parkiem, czynic z niej ?stolic? swoich dbr. Rezydencja bya usytuowana na niewielkim wzgrzu z paacem, ktrego front zwrcony by na poudnie. Od strony pnocnej otacza j tarasowy park ze schodami i rzebami. Cao bya otoczona murami obronnymi i zapewne fosami, tworzya czworokt zbliony do kwadratu, z basztami na naroach. Droga dojazdowa prowadzia od strony wschodniej. Przed rozbudow w r. 1740, dojazd by zapewne od strony pnocnej przez bram przy pnocno-zachodnim naroniku murw obronnych. Nowa droga od wschodu, prowadzia przez bram typu obeliskowego i budynek bramowy z XVIII w. (kordegard), zwodzony most, a nastpnie wzdu poudniowego zaoenia, tu nad brzegiem rozlegego stawu czcego si zapewne niegdy z fosami. Na ten okres przypada szczyt rozkwitu rezydencji szlacheckiej w Wouczynie. Rezydencja barokowa w Wouczynie przetrwaa do wieku XX. W r. 1915 r. powanie uszkodzona pociskami artyleryjskimi (wwczas spona bogata biblioteka). Odbudowana. Ostatecznie zniszczona po II wojnie wiatowej.

    Dokadna data powstania pierwszej wityni w Wouczynie nie jest znana. W aktach Konsystorza Lubelskiego (ADL Rep. 60IVb 242 k. 37) jest wzmianka, e koci parafialny w Wouczynie istnia ju w wieku XIV. Akt erekcji parafii Wouczyn nie zachowa si (spon prawdopodobnie w poarze archiwum diecezjalnego w Krasnymstawie 7 IV 1597 r.). Udokumentowana wzmianka o jej istnieniu pochodzi ju z 25 II 1409 r., gdy pojawia si posta pierwszego proboszcza parafii Piotra. Wymieniany jest on jeszcze w latach: 1424 i 1435. W 1531 r. do parafii Wouczyn naleao 6 wiosek: Wouczyn, Siemierz, Siemnice, Michalw, wiartw, Zubowice. Zostaa ona uposaona prawdopodobnie przez Jana Wouczyskiego. Tytu kocioa powiadczony jest dopiero w r. 1595 w kopii nowego dokumentu fundacyjnego kiedy to Jakub Wouczyski ponownie uposay parafi dokumentem wydanym w Wouczynie 19 lipca tego roku. W r. 1604 wymieniane s dodatkowo: wiartw May (wiartwek), Czartowczyk, Brzozowa Wola. Nie ma natomiast w granicach wouczyskiej parafii ju Zubowic. Pod koniec w. XVIII nie ma ju w granicach parafii Brzozowej Woli. Prawdopodobnie zostaa ona na wniosek Jana Miera wczona do parafii Komarw.. W r. 1827 wiartw przyczono na krtko do parafii Dziernia. Jednak w r. 1834 jest ju ponownie w granicach parafii Wouczyn. I tak ju zostao do poowy w. XX. W w. XIX do parafii wczono nowopowstae wsie: Kraczew i Kozi Wol. W czasie przynalenoci do diecezji chemskiej wchodzia w skad dekanatu grabowieckiego. Do czasw rozbiorw parafia bya do dobrze uposaona. Od dawna istnia przy niej szpital dla ubogich, ktry funkcjonowa jeszcze w w. XIX pod nazw przytuku dla starcw. Do w. XIX teren tutejszy zamieszkiwali rwnie grekokatolicy. Od kasaty unii mieszkali tu rwnie prawosawni. Cikim okresem dla wiernych bya II wojna wiatowa, kiedy Wouczyn podzieli losy Zamojszczyzny, m.in. wysiedlono wsie: Michalw, Czartowczyk, Sosnow Dbow i Siemierz. Proboszcz parafii, ks. Jan Bryowski, zgin w Dachau 21 III 1942 r. Przez ponad rok katolicy byli pozbawieni swojej wityni (15 VI 1943-22 VII 1944). W tym czasie ks. Wiktor Guz odprawia naboestwa w kaplicy urzdzonej w stodole w kol. wiartwek (u Gaana). Plebania zostaa wybudowana po r. 1900.

    Pierwsza witynia parafialna zostaa wybudowana z drzewa przed r. 1409 prawdopodobnie z fundacji Jana Wouczyskiego. Po zniszczeniu tego kocioa przez Tatarw wybudowano nowy, take drewniany, w r. 1595 z fundacji Jakuba Wouczyskiego. Konsekracji tego kocioa dokona bp chemski Stanisaw Gomoliski w dniu 18 VIII 1595 r. Bya to witynia drewniana, jednonawowa o dachu dwuspadowym, na jednej z zewntrznych cian umieszczono dzwon. W kociele znajdoway si oszklone okna. Tabernakulum byo umieszczone przy lewej cianie kocioa przy otarzu gwnym. Byo wykonane z drewna, pomalowane, wewntrz stosownie ozdobione, dobrze zamknite. Oprcz otarza gwnego w nawie kocioa znajdoway si dwa boczne, lece naprzeciw siebie przy lewej i prawej cianie wityni. Ozdobione byy obrazami, zasonami i obrusami. Nie miay natomiast portatelw. Obok prezbiterium znajdowaa si zakrystia. Prowadziy do niej solidne drzwi. W niej znajdoway si przedmioty, ktre suyy do celw liturgicznych. witynia ta przetrwaa 53 lata. Spona w 1648 r. podpalona przez Kozakw. W r. 1648 Jacek Wouczyski, owczy beski, wystawi nowy koci. Bya to budowla drewniana z murowanym prezbiterium. We wntrzu znajdowa si tylko jeden otarz. W miejscach bocznych otarzy zawieszone byy ozdobne obrazy. witynia posiadaa dwa chry: mniejszy murowany i wikszy drewniany. W r. 1671 koci ten znajdowa si w bardzo zym stanie. W r. 1684 starosta korytnicki Jerzy ski, wystawi nowy koci. Protok wizytacyjny z r. 1717 podaje nam szereg faktw dotyczcych jego wygldu i wyposaenia. By to koci drewniany z zachowaniem czci murowanej z poprzedniego kocioa. Posiada sze wieyczek zakoczonych krzyami. W jednej z nich umieszczone zostay dwa dzwony zakupione przez ks. Jana Rosickiego wczesnego wikariusza parafii. Trzeci dzwon (tzw. sygnaturka), by zawieszony na wiey rodkowej kocioa. Koci by otoczony drewnianym potem z furtkami przy ktrych byy drewniane zamknicia. Opis wntrza wityni zaczyna si od wygldu kaplic. W pierwszej kaplicy znajdowa si drewniany otarz pomalowany rnymi kolorami, czciowo pozocony i pokryty srebrem. Mensa tego otarza bya murowana. Za otarzem byo miejsce przechowywania rnych sprztw kocielnych. Do otarza przylegay czterostopniowe schody. W tej kaplicy znajdowaa si ogrodzona chrzcielnica. W ukryciu, na prawo od otarza, byo miejsce przechowywania wina, obrusw i bielizny kielichowej. Po lewej stronie otarza byo miejsce przechowywania wiec i lamp. Podoga w kaplicy bya drewniana.

    Druga kaplica znajdowaa si w okolicach ambonki. W tej kaplicy rwnie by drewniany otarz drewniany, kunsztownie wykonany i pomalowany rnymi kolorami. W otarzu znajdowa si obraz w. Anny. Mensa otarzowa bya wykonana z drewna. Znajdowao si tu miejsce czytania Ewangelii. Byy w tej kaplicy trzy jednakowe kuliste okna (oprawione w ow i drewno).

    Otarz w. Antoniego, ktry by ufundowany razem z kaplic w ktrej si znajdowa przez Andrzeja Mireckiego, waciciela wsi Siemnice. Obraz w. Antoniego, z tego otarza, by odnawiany przez wczesnego proboszcza wouczyskiego ks. Jana Szkockiego. Obraz by szczeglnie czczony przez okoliczn ludno. wiadczyy o tym liczne wota, ktrymi by otoczony obraz. Kaplica analogiczna do poprzedniej.

    Po przeciwnej stronie znajdoway si drzwi prowadzce do drewnianej zakrystii, ktra posiada dwa okrge okna z elaznymi kratami.

    Obok wejcia do zakrystii, umocowana bya na cianie, ozdobiona rzebami, drewniana ambona. Pomalowana bya tylko czciowo kolorem czarnym. Prowadziy do niej drewniane stopnie.

    Chr by rwnie zbudowany z drewna. Prowadziy do niego drzwi z dwoma zamkami i drewniane schody. Na chrze umieszczone byy szeciogosowe organy zakupione przez ks. Jzefa Szkockiego.

    Centralnym miejscem kocioa bya kaplica w ktrej mieci si obraz Najwitszej Maryi Panny. Otarz by zbudowany z drewna hebanowego, ufundowany przez sufragana chemskiego Konstantyna Wouczyskiego (ostatniego z Wouczyskich). Obok znajdoway si obrazy Mki Paskiej, w. Wojciecha oraz obraz bp Konstantyna Wouczyskiego (konsekratora kocioa) w srebrnej kapie, na ktrej znajdoway si haftowane zota nici kwiaty. W r. 1727 koci ten by ju w bardzo zym stanie.

    Koci obecnie stojcy, pw. Nawiedzenia NMP, wzniesiono okoo r. 1742 z fundacji Wilhelma Miera. W r. 1750 konsekrowany przez bp. Jzefa Eustachego Szembeka pw. Nawiedzenia NMP. Znajduje si on we wschodniej czci wsi, obok drogi prowadzcej z Krynic do drogi Tomaszw - Tyszowce, na niewielkim wzgrzu, ktre stromo opada od strony zachodniej, a agodniej od poudniowej i wschodniej. Jest to koci murowany z cegy, czciowo z kamienia; otynkowany. Posiada tylko jedn naw z dwuwieow fasad. Nawa i wsze prezbiterium s prostoktne, dwuprzsowe. Przy szerszym, zachodnim przle prezbiterium s dwa kwadratowe pomieszczenia: od pnocy kaplica Pana Jezusa, od poudnia zakrystia ze skarbcem na pitrze. Od frontu posiada dwie kwadratowe wiee, ujmujce przedsionek, wysunite ryzalitowo na boki. W wiey pnocno - zachodniej umieszczone s dzwony. Pod kocioem znajduj si podziemia, zbudowane podobnie jak budynek kocielny na planie krzya aciskiego. Podziemia o wysokoci ok. 2,5 m. wystpuj pod naw, prezbiterium, kaplic i zakrysti. Wybudowane s z cegy nieotynkowanej i posiadaj sklepienia kolebkowe, rwnie zbudowane z cegy. Wejcie do podziemi jest tylko jedno - w poudniowej cianie nawy. Wntrze owietlaj trzy mae, silnie wyglifione okienka, znajdujce si w czoowej cianie prezbiterium, zakrystii i kaplicy. W pnocnej czci podziemi, znajdujcej si pod kaplic, umieszczone s trumny ze zwokami rodziny Mierw, fundatorw kocioa oraz rodziny Wydgw, kolejnych wacicieli dbr wouczyskich.

    Wntrze kocioa rozczonkowane jest filarami przyciennymi, pomidzy ktrymi znajduj si wysokie arkadowe wnki otarzowe, ktre w grnej czci maj otwory okienne. Wszystkie okna znajdujce si w kociele miay pierwotnie futryny z drewna sosnowego, a ramy z dbowego i byy mniejsze od obecnych. Filary i ciany kocioa s tczowe z pilastrami, ktre (w nawie) s parzyste i podtrzymuj odcinki belkowania. Sklepienia wewntrz kocioa s belkowo-krzyowe, na gurtach. W kaplicy natomiast znajduje si sklepienie omiopolowe z lunetami. W skarbcu jest strop belkowy, nowszy. Tcza w owym skarbcu jest o uku pkolistym. Na zewntrz kocioa wszystkie naroa s zaokrglone i ujte pilastrami, ktre w elewacjach bocznych i wschodnich s uproszczone. Dwigaj gzymsy wsparte na naroach na wolutowych konsolkach. Fasada kocioa, z czci rodkow, zostaa wysunita przed wiee i zwieczona wolutowym szczytem. Rozczonkowana, wraz z bocznymi cianami wie, pilastrami kompozytowymi podtrzymujcymi wydatne, przeamujce belkowanie. Na osi kocioa znajduje si prostoktny otwr drzwiowy w profilowanym obramowaniu, a nad nim czworolistna pycina. W drugiej kondygnacji znajduj si okna zamknite odcinkowo. W zwieczonym dwuspadowo szczycie znajduje si pycina o uku nadwieszonym. Grne kondygnacje wie s opilastrowane i zwieczone belkowaniem. Znajduj si tam rwnie smuke otwory dzwonowe, zamknite ukami penymi. Szczyt wschodni oraz szczyty kaplicy i zakrystii s trjktne, ogzymsowane. Wschodni szczyt prezbiterium jest taki jak szczyt fasady.

    Okna kocioa prostoktne, w nawie zamknite ukiem pkolistym, pozostae za zamknite ukami odcinkowymi z wyjtkiem prostoktnego okna we wschodniej cianie prezbiterium. Na poudniowej cianie zakrystii znajduje si zegar soneczny wykonany w r. 1808 przez wczesnego rektora kocioa ks. Boryskiego. Dach na kociele s dwuspadowe. Hemy wie maj ksztaty kopulaste z latarniami. S szecioboczne zwieczone elaznymi, kutymi krzyami. Nad naw znajduje si, analogiczna do duych, smuklejsza, wieyczka na sygnaturk. Dach na caym kociele pierwotnie pokryty gontem, obecnie miedzian blach.

    Wewntrz kocioa znajdowao si pierwotnie osiem otarzy (wraz z gwnym), obecnie jest otarz gwny i pi bocznych. Byy to otarze: Najwitszej Maryi Panny (gwny), Jezusa Chrystusa (w kaplicy), w. Anny, w. Antoniego, w. Kajetana (bez portatelu), w. Mikoaja, w. Jzefa, w. Marii Magdaleny.

    Otarz gwny z wklsym, jednokondygnacyjnym, szeciokolumnowym retabulum na dwukondygnacyjnym cokole, zwieczony jest okazaym szczytem ze spywami wolutowymi po bokach. W polu gwnym otarza umieszczony jest obraz Nawiedzenia Najwitszej Maryi Panny (tzw. May) z dwoma anioami u gry, trzymajcymi wstgi z napisami dotyczcymi Nawiedzenia. Malowany jest w stylu barokowym na przeomie XVII i XVIII w., w srebrnych, pozacanych sukienkach i barokowych koronach z pocztku XVIII w. Midzy kolumnami znajduj si rzeby . Piotra i Pawa, Katarzyny i Anny. Wszystkie s barokowe z przed 1750 r. W szczycie tego otarza, w glorii z obokw, uskrzydlonych gwek aniokw oraz puttw i postaci caych aniokw, znajduje si niewielkie popiersie Boga Ojca. Tabernakulum znajdujce si w tym otarzu jest pnobarokowe, wspczesne otarzowi. Znajduj si na nim rzeby dwch aniokw.

    Otarze boczne jednoosiowe. Cztery z nich s umieszczone parami w nawie kocioa. Jeden z otarzy, ktry zosta umieszczony przy lewym uku tczy posiada w polu gwnym barokowy obraz w. Anny z przeomu wiekw XVII i XVIII (wzmiankowany w r. 1727). Obraz ten posiada metalow, posrebrzan sukienk z tego czasu. W szczycie tego otarza znajduje si niewielka rzeba w. Jana Chrzciciela i dwch aniokw. Inne rzeby znajdujce si na tym otarzu s z tego samego okresu co otarz. Po stronie prawej nawy, znajduje si pod wzgldem budowy, taki sam otarz, z tym tylko, e w polu gwnym posiada obraz w. Marii Magdaleny. Dwa nastpne otarze, znajdujce si w nawie, posiadaj obrazy: w lewym w. Antoniego z pocztku XVIII w., w prawym w. Jzefa z Dziecitkiem z I po. w. XVIII. Nastpne dwa otarze, czyli w. Mikoaja i w. Kajetana miay mensy drewniane, ktre z czasem ulegy zniszczeniu. Nie znamy daty likwidacji tych otarzy, obecnie pozostay po nich tylko obrazy, ktre wisz w miejscach dawnych otarzy. Kolejny otarz znajduje si w kaplicy Pana Jezusa. W retabulum tego otarza umieszczony jest krucyfiks. W szczycie znajduje si gloria z Okiem Opatrznoci wrd obokw, promieni i uskrzydlonych gwek aniokw. Po bokach znajduj si dwie niewielkie rzeby aniokw.

    Poza tym w kociele znajduje si pnobarokowa ambona z II w. w. XVIII ozdobiona ornamentem regencyjnym. Z tego okresu pochodzi te fotel. Na jednej ze cian znajduje si epitafium Wilhelma Miera, kasztelana soskiego, generaa gwardii koronnej, fundatora kocioa (zm. 1758 r.) i jego syna Jana, kasztelana inflanckiego zmarego w 1790 r., wykonane z marmuru po r. 1790. W kociele znajdoway si rwnie dwa groby: jeden przed gwnym otarzem, a drugi pod chrem, w ktrych jednak nie chowano zmarych. W cianach zakrystii dwie szafki pnobarokowe z okresu budowy kocioa.

    W czasie II wojny wiatowej koci ten zamieniono na magazyn (15 VI 1943 - 22 VII 1944), Otwarto go 6 VIII 1944 r. i powicono. W latach siedemdziesitych przeprowadzono gruntowny remont wntrza dach kocioa i wiee pokryto blach miedzian, pooono na zewntrz cian nowy tynk, po odbiciu wczeniejszego, naprawiono odpadajce gzymsy (w latach: 1984/85)

    Na wiey kocielnej s 3 dzwony. Cmentarz przykocielny otoczony, przez ks. Wadysawa Kopcia, murowanym parkanem (po r. 1905).

    B. Inne obiekty sakralne znajdujce si na terenie parafii:

    1. Koci filialny, pw. w. App. Piotra i Pawa, w Siemierzu, z lat: 1987 - 1988, wg projektu in. archidiec. Czesawa Kostykiewicza oraz in. Stanisawa Krawczyka, powicony, 23 kwietnia 1995 r., przez bpa zamojsko-lubaczowskiego Jana rutw. Obok kocioa dzwonnica z r. 1997, w niej dzwon 150 kg. Odpust: w. App. Piotra i Pawa (29 VI)

    2. Koci filialny, Narodzenia NMP, w Siemnicach, wg projektu in. Jzefa Strciwilka z Zamocia, powicona, 10 padziernika 1999 r., przez bpa zamojsko-lubaczowskiego Jana rutw.

    3. Kaplica murowana na cmentarzu grzebalnym w r. 1968, powicona, 3 sierpnia 1968 r., przez bpa Edmunda Ilcewicza.

    4. Kapliczka przydrona w Wouczynie zapewne z w. XX. Drewniana, supowa, z trzech stron oszalowana, bielona, na pycie cementowej; dach namiotowy, kryty blach, zwieczony ozdobnym elaznym kutym krzyem. Wewntrz rzeba w. Jana Nepomucena z 1. po. w. XIX, o charakterze ludowym.

    5. Figura przydrona w Wouczynie. Zapewne z w. XVIII. Murowana z cegy, bielona. W ksztacie szerokiego kolistego supa. W grnej czci wydzielonej gzymsami cztery prostoktne wnki. Na supie rzeba NMP Niepokalanie Pocztej z w. XVIII, kamienna.

    6. Na cmentarzu grzebalnym: 1. Figura z 1. po. w. XVII, wg tradycji czona z Jakubem Wouczyskim; posem beskim. Murowana z cegy, otynkowana. W ksztacie kolumny na czworobocznym niskim postumencie o citych naroach, zwieczonej ogzymsowan latarni z prostoktnymi i pkolicie zamknitymi wnkami; poniej latarni fryz konsolkowy z uskrzydlonymi gwkami puttw oraz tarcz z herbem Wouczyskich Godziemba i literami C W L B. Daszek stokowy, murowany, zwieczony elaznym, kutym krzyem. 2. Nagrobek klasycystyczny zapewne z 1. po. w. XIX. Na postumencie czworoboczny filar zwieczony waz (bez napisu i daty).

    C. Cmentarze:

    1. Parafialny, rzymskokatolicki w Wouczynie, zaoony poza wsi w pocz. w. XIX, wytyczony obok zachowanej do dzi, figury przydronej z po. w. XVII, czonej wg tradycji z osob Jakuba Wouczyskiego, posa beskiego. Wielokrotnie powikszany, w ksztacie wieloboku o pow. 1,72 ha. Ogrodzony - od pnocy i wschodu - metalowymi przsami przy murowanych supach z cegy na pomurowaniu, z pozostaych stron metalow siatk przy metalowych supkach

    2. Mogia zbiorowa, w Wouczynie, poza wsi, prawdopodobnie onierzy austriackich z I wojny wiatowej, w ksztacie kurhanu zwieczonego krzyem.

    Msze wite:
    -  w niedziele i wita, godz.: 9.00, 11.00, 12.00 (Siemnice), 13.00 (Siemierz), 16.00

    Ksigi metrykalne:
    chrztw od r. 1630 (brak: 1738 - 1786)
    maestw od r. 1630 (jw.)
    zmarych od r. 1630 (jw.)

    Kronika parafialna od r. 1947

    Lista proboszczw: ks. Piotr (1409 - 1449?), ks. Szymon Skrobowski (1595 - 1623), ks. Albert Olchowski (1623 - 1632), ks. Adam Fereida (1632 - 1636), ks. Stanisaw Zakrzewski (1636 - 1650), ks. Stanisaw Olchowski (1650 - 1661), ks. Jan Wierzbicki (1663 - 1684), ks. Jan Wiszniowski (1684), ks. Jan Szkocki (1684 - 1714), ks. Sebastian Stanisaw Uchmanowicz (1715 - 1726), ks. Jakub Antoni Kunicki (od r. 1726), ks. Feliks Chrzanowski (1756 - 1776), ks. Jzef Somkowski (1776 - 1806), ks. Jan Boryski (1806 - 1833), ks. Jan Antulski (1833), ks. Aleksander Zakrzewski (1834 - 1868), ks. Stanisaw Skurzyski (1868 - 1872), ks. Franciszek Biernacki (1872 - 1877), ks. Franciszek Matra (1878 - 1883), ks. Florenty Antoni Borowski (1883 - 1887), ks. Franciszek Krzeniak (administrator: 1887 - 1892), ks. Czesaw Jaroszewicz (1892 - 1896), ks. Wadysaw Kope (1896 - 1908), ks. Henryk Jkowski (administrator: 1908 - 1910), ks. Kazimierz Kuczyski (1910 - 1927), ks. Antoni Gryczyski (1927 - 1935), ks. Jan Bryowski (1935 - 1940), ks. Wiktor Guz (1944 - 1963), ks. Franciszek Surtel (1963 - 1971), ks. Edward Szeliga (1971 - 1982), ks. Jerzy Dziewulski (1982-2007)

    Powoania z terenu parafii: ks. Julian Brzezicki, ks. Ireneusz Dziedzic, ks. Robert Fuk, ks. Andrzej Jurczyszyn (archidiec. lubelska), ks. Leszek Oberda, O. Ryszard Parol (OFMConv), O. Roman Pasieczny (SDS), ks. Zbigniew Pietrzak, O. Konstanty Ponurek (OFMConv), ks. Tadeusz Szyprowski (archidiec. lubelska), ks. Jerzy Tru, ks. Andrzej Woch (archidiec. lubelska), s. Lucyna erebiec (CSFB), 2 suebniczki, 2 elbietanki

    Ksia pochowani na miejscowym cmentarzu: ks. Kazimierz uszczyski, ks. Jan Kanty Boruski

    Stowarzyszenia, organizacje i ruchy religijne: Legion Maryi, KSM, ministranci, Koa ywego Raca, parafialny zesp charytatywny
    Szkoy istniejce na terenie parafii: Szkoa Podstawowa w Michalowie (filia Siemnice), Szkoa Podstawowa w Wouczynie (filia w Siemierzu), Szkoa Podstawowa w Czartowczyku, Szkoa Podstawowa w Michalowie (z fili gimnazjum z Racha)






            

    2007 - 2014 © Kuria Diecezjalna w Zamościu                        Odwiedziło juz nas 60308083 gości / 11 on-line.                                              MP@awel         0.03 sek.